Τον Μήτσο, τον φίλο μου, άνθρωπο «περπατημένο» στην πιάτσα και ειδικά τη νύχτα, ήταν κάτι μέρες που τον έτρωγε η περιέργεια. Έβλεπε τον γεροντόμαγκα, που έμενε πάνω από το μαγαζί του, να φεύγει καθημερινά έχοντας παρέα έναν άλλον γεροντόμαγκα, παλιό ρεμπέτη, που έκανε τις διακοπές του στην περιοχή, μαζί με κάποιον άγνωστο νεαρό.
Η ένατη από τις δέκα εντολές, όπως τις ξέρουμε από το βιβλίο της «Εξόδου», που περιλαμβάνεται στο Τορά (μετάφραση των εβδομήκοντα), είναι ξεκάθαρη: Ου ψευδομαρτυρήσεις. Εντολή, που δυστυχώς και για διαφόρους λόγους πολλάκις καταπατείται. (σ.σ.: Όπως, άλλωστε και όλες οι υπόλοιπες).
Η ιστορία είναι παλιά. Συνέβη σε μια εποχή που η κοινωνία δεν είχε ακόμα εθιστεί σε «μόδες» συμπερίληψης, δικαιωματισμού και… woke ατζέντας (με τα 72 φύλα), χώρια που ο πρωταγωνιστής προερχόταν από τα ορεινά της Λαμίας.
Τα Βέρβαινα είναι παραδοσιακός οικισμός του Δήμου Βόρειας Κυνουρίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 375 κατοίκους. Είναι χτισμένα στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 1.160 μέτρων, αποτελώντας τον ορεινότερο οικισμό του.
Τα πηγάδια, πριν εξαπλωθεί ο ηλεκτρισμός και μπουν ηλεκτροκινητήρες, όπου με το πάτημα ενός κουμπιού το νερό ανεβαίνει με σωλήνες στην επιφάνεια για να ποτιστούν τα χωράφια, δούλευαν με πετρελαιοκινητήρες. Πριν, όμως, από αυτή την τεχνολογική πρόοδο η δουλειά γινόταν με τα μαγγανοπήγαδα.
Παράξενος ο κόσμος της νύχτας και terra incognita για τους μη μυημένους. Με δικούς του νόμους και κανόνες, που λειτουργούν ως προς τον σεβασμό και το αποτέλεσμα καλύτερα από κάποιους άλλους μιας «συντεταγμένης πολιτείας». Γιατί όποιος δεν τους τηρεί «καίγεται» με διάφορους τρόπους…
Είναι γνωστό, το έχω γράψει και παλιότερα, πως οι μεγαλύτερες αντιπαλότητες στις παραδοσιακές κοινωνίες υπήρχαν και συντηρούνταν διαχρονικά ανάμεσα σε γείτονες. Γείτονες στα σπίτια, στα χωράφια ή και στα χωριά ακόμη. Κόντρες που μπορεί να ξεκινούσαν από την απλή αδυναμία αντίληψης της διαφορετικής νοοτροπίας και να επεκτείνονταν στην σύγκρουση συμφερόντων (π.χ. το γαϊδούρι του γείτονα μού μπήκε στο χωράφι και έφαγε δυο λάχανα…).