Τα αγόρια στην εποχή μας, μισό αιώνα πίσω, δηλαδή, γίνονταν άντρες όταν εγκατέλειπαν την σιγουριά της οικογενειακής στέγης. Και αυτό συνέβαινε είτε με το να υπηρετούν στον στρατό είτε μπαίνοντας σε κάποια ανώτατη ή ανώτερη σχολή μακριά από τον τόπο τους.
Ως σπουδαστές έπρεπε μόνοι τους να παίρνουν τις αποφάσεις για την διαχείριση των καθημερινών αναγκών και υποχρεώσεων. Και μέσα στις πρώτες ενέργειές τους ήταν να κάνουν την επανάστασή τους, διεκδικώντας – άτσαλα πολλές φορές – την χειραφέτησή τους. Και η διεκδίκηση της χειραφέτησης εκδηλωνόταν σε όλα τα πεδία της καθημερινότητας. Από τα γκομενιλίκια έως την έντονη πολιτικοποίηση και από την διατροφή έως το ντύσιμο. Και σε μια εποχή που δεν υπήρχε η ευκολία του πλυντηρίου το πράγμα ξεχείλωνε τόσο που εκφραζόταν με την απλυσιά ρούχων και… σώματος. Στοίβα μαζεύονταν τα άπλυτα, που βρίσκονταν παραπεταμένα σε κάποιαν άκρη, το δε μπάνιο αντιμετωπιζόταν ως αγγαρεία εν πολλοίς αποφευκτέα. Η ατάκα που απευθυνόταν ως αστείο μεταξύ των παρεών ήταν:
«Καλή η παρέα σας αλλά να πλένατε και κάπου – κάπου τα πόδια σας!».
Στο φοιτητικό τους δυάρι στην Αθήνα διέμεναν στις αρχές της δεκαετίας του 70 τρεις φίλοι και συμπολίτες Αργείοι. Ο Γιώργος, ο Αντώνης και ο Κώστας. Ήταν ακόμα η εποχή που δεν υπήρχε η ευμάρεια – πραγματική ή κατ’ επίφασιν – για διαμονή του φοιτητή σε γκαρσονιέρα, όπως συμβαίνει στις μέρες μας, όπου οι σπουδαστές επεδίωκαν να μοιράζονται δυάρια και τριάρια ώστε να μειώνεται το κόστος του ενοικίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αναγκαστική συμβίωση ατόμων με διαφορετικές νοοτροπίες με επακόλουθο πολλές φορές την δημιουργία παρεξηγήσεων. Όπως συνέβη με την περίπτωση των τριών προαναφερθέντων φίλων…
Στο δυάρι που έμεναν ο Γιώργος είχε πάρει το μικρότερο δωμάτιο και το μεγαλύτερο το μοιράζονταν οι υπόλοιποι. Από αυτούς ο Κώστας είχε την κακή συνήθεια να αποφεύγει το πλύσιμο σε τέτοιο βαθμό που μια βαριά μυρωδιά ποδαρίλας πλανιόταν μέσα στο δωμάτιο. Ο Αντώνης, λόγω ηπίου χαρακτήρα και λόγω της καθημερινής συγκατοίκησης στον χώρο δεν μιλούσε, ίσως και να είχε αρχίσει να την συνηθίζει.
Ένα μεσημέρι, όμως, που ο Κώστας είχε πέσει να κοιμηθεί, φαίνεται πως η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο γιατί η βρώμα πέρασε και στο δωμάτιο του Γιώργου, που προσπαθούσε να συγκεντρωθεί για να διαβάσει. Μην αντέχοντας την αποφορά μπήκε φουριόζος στο δωμάτιο και φώναξε στον Αντώνη:
«Δεν ξέρω εσύ πώς τον ανέχεσαι αλλά δεν αντέχεται άλλο. Σήκω να του δώσουμε ένα μάθημα!».
Πήγαν στο μπάνιο, σύνδεσαν ένα λάστιχο στη βρύση του νιπτήρα και ο Γιώργος άρχισε να καταβρέχει τον κοιμισμένο Κώστα, κάνοντας το κρεβάτι του μούσκεμα. Πετάχτηκε αυτός τρομαγμένος και έτοιμος για παρεξήγηση αλλά ο Γιώργος του έκοψε την φόρα:
«Για να μάθεις άλλη φορά να πλένεσαι, βρωμύλο!».
Το βράδυ ο Κώστας έπεσε να κοιμηθεί στρωματσάδα στο πάτωμα, αφού εκών άκων είχε κάνει μπάνιο. Το στρώμα το βγάλανε στο μπαλκόνι, όπου έμεινε δυο μέρες μέχρι να στεγνώσει…
Γιώργος Ν. Μουσταΐρας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου